| تبليغات | X |
|
برای دوستداران زبان انگلیسی
شعر دوپست قبل راجناب اقای راهجردی لطف کرده وبه زبان انگلیسی ترجمه کردن برای خواندن ترجمه به وبلاگ ایشان مراجعه کنیدrahjerdi.persianblog..ir + نوشته شده در جمعه بیست و سوم مرداد 1388 16:44 توسط شبنم گودرزی |
پدر بزرگ به افکار پدر میخندید پدر به من من اما هر روز بارانی ام را برای کویر میفرستم وشب خواب ابرهای مهاجر میبینم صبح ادامه رویای انسان هواپیمایی است که به پرندگان مهاجر سلام میکند + نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1388 15:4 توسط شبنم گودرزی |
تو بوی برف می دهی من بوی الوار سوخته را به این نشان، ما در یک خیابان بوده ایم اما دردرا یکسان تجربه نکرده ایم از آسمانی که میبارید برای من دردگیجی از دود مانده بود برای تو درد سرما کسی نمیداند ما کجای این خیابان ایستاده ایم کسی نمیداند ماشبیه به هم بودیم آیا...؟
برای بار بعد اما مهمانت میکنم کنار آتشم بنشینی + نوشته شده در سه شنبه هجدهم فروردین 1388 11:12 توسط شبنم گودرزی |
به مادربزرگ که مثل ظهر تابستان هنوز تشنه اش هستم.... سیاهی گیسوان مادربزرگ در تابستان های کودکی ام آب می رفت وشکوفه های برفی ازسرو رویش بالا میرفتند ببین چقدر شبیه من شده بودی با ان نگاه خالی وطولانی ومهربانی ات که چون جوانه ای زیربرف بنهان بود... بر بالش تو هر شب برف میبارید تا تو را میان باغچه کاشتیم تاریخ بر میگردد از مسیر بالشهایی که کم کم زیر سرم برفی میشوند + نوشته شده در دوشنبه هفتم بهمن 1387 1:1 توسط شبنم گودرزی |
که من
همیشه فکر می کنم به غربت مردی که چتربرمیداشت کلاه می پوشید و بارانی به تن می کرد که با چکمه های خاکی اش زیر افتاب کویر قدم بزند + نوشته شده در سه شنبه چهاردهم آبان 1387 16:11 توسط شبنم گودرزی |
یک هفته ای میشود بوی کاغذ می اید. بوی پاکن بوی نمیکت های خط خطی دلم پاک کن میخواهد پاکن های نرمی به رنگ سبز باطرح حیوانات مختلف پاکن هایی که دلم میخواست ریز ریزشان کنم وحظش را ببرم دلم دفتر هایم را میخواهد ،حسرت نوشتن با خودکار را ،دلهره های دیکته را ، میخواهم هنوز زنگ نخورده حاضر باشم برای دویدن به طرف در بزرگ مدرسه، میخواهم مدرسه باشد کلاس سوم ابتدایی نباشد خانم علیمددی معلم کلاس سوم نباشد سرش را از شلوغی کلاس بین دستهایش نگیرد وجیغ بکشد. که بعد تمام ادمهای بد خلق دنیا بعد این همه سال شبیه اوبشوند. که بدترین رنگ دنیا بشود رنگ قهوه ای سوخته ی مانتوی او که بدترین روزهای بهشت مدرسه بشود سال سوم . دلم تمام سالهای مدرسه را میخواهد به جز آن سال . میخواهم کنار آبخوری مدرسه منتظر باشم میخواهم مسایل ریاضی را پای تخته انقدر بنویسم وحل کنم که مانتوی سیاهم سفید بشود .به چقدر میتوانم روزهایی را بخرم که برای شستن دست ولباس گچی ام که پر از فرمولهای ریاضی بودوتمرینات زبان، به حیاط میرفتم و به سکوت ان حیاط بزرگ گوش میکردم، وقتی بچه ها نبودند وهر طور شده روزی یکبار این خلوت را تجربه میکردم .انقدر برایم شیرین بود که بعد از ان تمام وقت کلاس راسر شوق بودم. دلم حیاط ساکتی میخواهد میخواهم ذهن ام را بشویم.... + نوشته شده در دوشنبه هشتم مهر 1387 0:57 توسط شبنم گودرزی |
سلام بعد چندی باز هم با یه کار قدیمی که امسال ویرایش شده...
دلم نمی خواهد میان این زندان کاغذی ملاقاتی ات من باشم ونیچه و... دلم ازاد می خواهدت وقتی که از چرای گوسفندان برمیگردی دلم نمی خواهددنیا دیده باشی همین که گاهی مرا از لای پر چین ها ... کافی است . دلم نمی خواهد به بن بست برسی می خواهم هر با ر که خواستی برای اولین بار پا از این روستا بیرون بگذاری چشمانت مرا ببیند و چمدانت به خانه برگردد + نوشته شده در چهارشنبه نهم مرداد 1387 0:24 توسط شبنم گودرزی |
من که هیچ وقت خودم نبوده ام تو راست می گویی می شدمثل مادر چادر نماز گلدارم را سرم کنم وبه سلامتی ات دو رکعت شعر بخوانم من اما بچگی کردم و با سنگی در آستین خورشید محله را نشانی گرفتم + نوشته شده در سه شنبه بیستم فروردین 1387 0:3 توسط شبنم گودرزی |
دنیا در گاهی کوچک بود و برای گذر باید سر خم می کردند بلند قامتانی چون تو + نوشته شده در پنجشنبه یازدهم بهمن 1386 19:15 توسط شبنم گودرزی |
خاکت داغ دل سرزمین های عرب از این چشمهای نیلگون پیامبرم کردی و به اعجازم چه قوم ها که از این امتحان ردشدند حالا من مانده ام دست به عصا باید کسی دوباره کودکم کند مادرم به ابم بدهد می خواهم از این نیل بگذرم + نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم آذر 1386 22:27 توسط شبنم گودرزی |
|
